Logowanie:
  •  1 
  •  2 
  •  1 
  •  2 
  •  3 
  •  4 
  •  5 
  •  1 
  •  2 
  •  3 
  •  4 
  •  5 

Encyklopedia: Henryk Hoser

Artykuł należy do 2 kategorii: Polscy lekarze, Osoby związane z Warszawskim Uniwersytetem Medycznym, ostatnia aktualizacja: 19 października 2011, 18:31.

Henryk Hoser, fr. Henri Hoser (ur. 27 listopada 1942 w Warszawie) – polski biskup rzymskokatolicki, pallotyn, misjonarz, lekarz, arcybiskup ad personam, biskup diecezjalny warszawsko-praski od 2008.

Życiorys

Pochodzenie i wykształcenie

Pochodzi z rodziny Hoserów, znanych warszawskich ogrodników – jest synem Janusza Hosera i Haliny z Zabłońskich[1]. Młodość spędził w Warszawie, Kawczach[2] i Pruszkowie[3]. Absolwent Liceum Ogólnokształcącego im. Tomasza Zana w Pruszkowie.

W latach 1960–1966 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. Był m.in. przewodniczącym Uczelnianego Sądu Koleżeńskiego Zrzeszenia Studentów Polskich. Po zakończeniu nauki pracował przez dwa lata jako asystent w Zakładzie Anatomii Prawidłowej Akademii Medycznej w Warszawie. W 1969 został lekarzem oddziału internistycznego w szpitalu rejonowym w Ziębicach.

W sierpniu 1968 wstąpił do postulatu Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Ząbkowicach Śląskich, a następnie odbył rok formacji w nowicjacie. Od 1969 był klerykiem Wyższego Seminarium Duchownego Księży Pallotynów w Ołtarzewie, gdzie współzakładał Grupę Misyjną. 8 września 1970 złożył pierwszą profesję zakonną.

16 czerwca 1974 w Ołtarzewie przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa pomocniczego warszawskiego Władysława Miziołka. W sierpniu 1974 wyjechał z Polski do Francji przygotować się do pracy misyjnej w Afryce. Był słuchaczem kursów języka francuskiego w Alliance Française i kursów medycyny tropikalnej w centrum Pitié-Salpêtrière i w szpitalu Claude Barnard w Paryżu. W 1975 udał się na misję do Rwandy.

Misjonarz

W Rwandzie był początkowo wikariuszem w Kigali. Później pracował również jako lekarz w szpitalach w Kabgayi i w Butare. W 1978 założył w Kigali ośrodek lekarsko-społeczny Centrum Zdrowia Gikondo oraz centrum formacji rodzinnej Rwandyjską Akcję Rodzinną, którymi kierował przez kilkanaście lat.

Uczestniczył w życiu Kościoła w Rwandzie. Przez kilka lat był sekretarzem Komisji Episkopatu Rwandy ds. Zdrowia, a także Komisji ds. Rodziny. Stał też na czele Stowarzyszenia Ośrodków Lekarskich w Kigali, kierował ośrodkiem monitoringu epidemiologicznego AIDS. W latach 1981–1988 pełnił funkcję przełożonego Delegatury Misyjnej Księży Pallotynów w Rwandzie, zaś w latach 1988–1991 Superiora Regii Rwandyjskiej. Jednocześnie pełnił obowiązki przewodniczącego Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonnych w Rwandzie.

Wizytator Apostolski w Rwandzie

W 1994 brał udział w I Specjalnym Zgromadzeniu Synodu Biskupów poświęconemu Afryce. W tym samym roku powołany został na stanowisko wizytatora apostolskiego w Rwandzie. W związku z toczącą się w tym kraju wojną domową, wyjazdem dyplomatów Stolicy Apostolskiej i tragiczną śmiercią kilku biskupów otrzymał pełnomocnictwa do pełnienia obowiązków nuncjusza apostolskiego. Przez dwa lata w okresie tragicznych wydarzeń[4] i anarchii w państwie wizytował diecezje, mianował administratorów apostolskich i niósł pomoc duszpasterską w kraju ogarniętym konfliktem pomiędzy plemionami Hutu i Tutsi.

Praca duszpasterska w Europie

Do Europy powrócił w 1996. W latach 1996–2003 pełnił funkcję przełożonego Regii Miłosierdzia Bożego we Francji i był członkiem Rady Misyjnej Konferencji Wyższych Przełożonych Zakonnych we Francji. W 2001 był współzałożycielem Afrykańskiej Federacji Akcji Rodzinnej. W 2004 został rektorem Pallotyńskiej Prokury Misyjnej w Brukseli i zajmował się duszpasterstwem w strukturach Wspólnoty Europejskiej[5].

Biskup tytularny Tepelty

22 stycznia 2005 został mianowany przez papieża Jana Pawła II: arcybiskupem ad personam, biskupem tytularnym Tepelty, sekretarzem pomocniczym watykańskiej Kongregacji Ewangelizacji Narodów oraz przewodniczącym Rady Wyższej Papieskich Dzieł Misyjnych.

Sakrę biskupią przyjął w Rzymie 19 marca 2005 z rąk kardynała Crescenzio Sepe. Współkonsekratorami byli arcybiskup Stanisław Dziwisz i arcybiskup Thaddée Ntihinyurwa. Jest pierwszym pallotynem, który otrzymał tytuł arcybiskupa.

Biskup diecezjalny warszawsko-praski

24 maja 2008 arcybiskup Henryk Hoser został mianowany przez papieża papieża Benedykta XVI biskupem diecezjalnym diecezji warszawsko-praskiej. Jego ingres do katedry na warszawskiej Pradze odbył się 28 czerwca 2008[6].

W Episkopacie Polski pełni funkcję przewodniczącego Zespołu Ekspertów KEP ds. Bioetycznych[7], członka Komisji Duszpasterstwa[8], członka Rady ds. Rodziny[9]. Od 4 lipca 2009 jest konsultorem Kongregacji ds. Ewangelizacji Narodów[10].

Odznaczenia i tytuły

  • Wielki Oficer Orderu Zasługi (2008, Portugalia)[11]
  • Honorowy Obywatel Warszawy (2011)

Przypisy

  1. ↑ PAP, w: Abp Henryk Hoser biskupem warszawsko-praskim. warszawa.gazeta.pl, 2008-05-24. [dostęp 2010-11-14].
  2. ↑ Irena Świerdzewska: Misjonarz na Pradze. prasa.wiara.pl, 2008-06-03. [dostęp 2010-11-14].
  3. ↑ Henryk Hoser mieszkał w rodzinnym majątku Hoserów w Żbikowie, który znajduje się w granicach administracyjnych Pruszkowa.
  4. ↑ Zobacz: Ludobójstwo w Rwandzie
  5. Abp Henryk Hoser nowym biskupem warszawsko-praskim. ekai.pl, 2008-05-24. [dostęp 2010-11-14].
  6. ↑ lk, maj//mam: Abp Henryk Hoser odbył ingres do katedry warszawsko-praskiej. ekai.pl, 2008-06-29. [dostęp 2010-11-14].
  7. Zespół Ekspertów KEP ds. Bioetycznych. episkopat.pl. [dostęp 2011-05-06].
  8. Komisja duszpasterstwa. episkopat.pl. [dostęp 2011-05-05].
  9. Rada ds. Rodziny. episkopat.pl. [dostęp 2011-05-05].
  10. Watykan: abp Hoser konsultorem misyjnej dykasterii. opoka.org.pl, 2009-07-04. [dostęp 2010-11-14].
  11. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 2010-09-12].
Źródło: Wikipedia (autorzy, na licencji CC-BY-SA 3.0)

Oceń artykuł

Ocena: [1][2][3][4][5][6][7][8][9][10] (0)

Komentarze

Brak komentarzy.


Dodaj komentarz

Musisz być zalogowany żeby dodawać komentarze.